Jak się miał Agile w 2018?

Na rok odpuściłam sobie lekturę raportu State of Agile wydawanego przez firmę Version One, ponieważ chciałam zobaczyć, czy w perspektywie dwóch lat pojawią się bardziej spektakularne zmiany i interesujące trendy. Ponieważ właśnie pojawił się nowy raport, zapraszam was do subiektywnego przeglądu jego zawartości.

  • Jak zwykle dość mnie irytuje nieco wybiórcze podejście do pytań. W tym roku byłam ciekawa, jak wyglądało prowadzenie inicjatyw devopsowych, o których dużej ilości pisałam w podsumowaniu poprzedniego raportu, a okazało się, że tych danych w raporcie już nie ma.
  • Jeśli chodzi o dojrzałość w temacie agile, nadal tylko 18% ankietowanych firm uważa, że w pełni korzystają z jego dobrodziejstw, mają w tym zakresie wysokie kompetencje i łatwiej adaptują się do warunków na rynku. Chciałabym interpretować ten wynik w ten sposób, że więcej firm zdaje sobie sprawę, że transformacja agile wcale nie jest taka prosta i wymaga dużego wysiłku, natomiast prostszym wyjaśnieniem zapewne jest większa liczba ankietowanych z firm, które dopiero zaczynają swoją przygodę z agilem.
  • Nadal na pierwszym miejscu, jeśli chodzi o benefity z adopcji agile, wymieniana jest umiejętność zarządzania zmieniającymi się priorytetami. Począwszy jednak od żonglowania priorytetami, przez produktywność i morale zespołów, aż po jakość oprogramowania wszystkie odpowiedzi są w tym roku średnio o 20 punktów procentowych niższe. I tutaj zastanawiam się, czy to oznacza większą rozważność w odpowiedziach, czy może respondenci są rozczarowani efektami zwinnej pracy i dlatego je niżej oceniają.
  • Nadal nie rozumiem metody badania użytej w raporcie, która powoduje, że Kanban jako metoda pracy ma 5% udział w wynikach, natomiast jako technika sięga już 61% (dwa lata temu 50%, a gdy pisałam o raporcie z 2015 roku było to tylko 30%). Pozwolę sobie jednak i z tego badania, i z własnych obserwacji wysnuć wniosek, że Kanban nie jest już ubogim krewnym Scruma, ale coraz więcej jego elementów pojawia się w pracach zespołów na co dzień. Dwa lata temu pisałam również o pojawieniu się w zestawieniu nowych technik: tworzeniu roadmap i zwinnym planowaniu portfolia projektów. W tym roku ich udział wzrósł o ok. 8 punktów procentowych, co potwierdza hipotezę, że coraz więcej firm potrzebuje narzędzi do wizualizowania i zarządzania sporą ilością inicjatyw, a także chce widzieć dalszy horyzont czasowy produktów.
  • W stosowanych praktykach inżynierskich nadal zadziwia mnie niski udział testów automatycznych (tylko 33%), a zaskakuje pojawienie się od razu na piątej pozycji continuous delivery.
  • Wreszcie, po trzech latach, doczekałam się poprawnej odpowiedzi na pytanie o miarę sukcesu adopcji agile. Na pierwszych miejscach nie mamy już dowożenia na czas czy jakości, ale zadowolenie klienta / użytkownika oraz wartość biznesową. Oczywiście nie neguję dwóch pierwszych, ale naprawdę cieszę się, że wreszcie większość firm zaczyna zauważać, że to klient powinien być najważniejszy. Jedyne, co mnie nieco konfunduje, to podział pytania o metryki na te dla inicjatyw zwinnych, i dla projektów zwinnych, przy czym twórcy raportu nie zawracają sobie głowy wyjaśnieniem, jakie są definicje tych dwóch pojęć.
  • Nadal bardzo mnie martwią powody, ,dla których adopcja agile staje się wyzwaniem. Od lat na pierwszym miejscu jest kultura organizacji niezgodna z wartościami agile, w 2018 roku na drugie miejsce wskoczył z czwartego opór przeciwko zmianom, a na trzecim pozostaje nadal brak odpowiedniego wsparcia managementu. Przykre to o tyle, że wygląda na to, że firmy nie wyciągają wniosków z działań innych i nie uczą się na błędach.
  • Jeśli chodzi o skalowanie scruma, SAFe nadal dzierży pierwsze miejsce z 30%, natomiast Scrum of Scrum dalej spada z o 11 punktów do 16%.

Podsumowując, większych rewelacji nie ma. Rzekłabym, że trendy nadal są przewidywalne i rozprzestrzenianie się agile w firmach z różnych sektorów przebiega całkiem spokojnie. Jedyna rzecz, o której pisałam wyżej, i na którą chciałabym wam mocno zwrócić uwagę, to trudności w adopcji agile wynikające z niedopasowanej kultury, braku wsparcia managerów, a teraz dodatkowo jeszcze z oporu ludzi przed zmianą. Mocno mi się to kłóci z ideami, które stały za Manifestem Agile. Wygląda na to, że firmy widzą w agile kolejną mechanikę pracy, a nie chcą w żaden sposób dostrzec, że za tą zmianą powinna iść również zmiana kultury i podejścia do pracownika. Śmiem twierdzić, że wiele firm, które udzieliły odpowiedzi na tę ankietę, mają jedynie mechanicznego scruma, czy hybrydę z Kanbanem, natomiast z pewnością nie mogą o sobie powiedzieć, że są agile, że działają zwinnie, w zgodzie z jego wartościami. Chętnie poczytałabym o udanej transformacji, w której i te aspekty zostały zaopiekowane.

Komentarze do wpisu: “Jak się miał Agile w 2018?

  1. Hej Ewa,
    dzięki za fajne subiektywne podsumowanie raportu i ciekawe wnioski.
    Dla mnie również niezrozumiałe są metody badań użytych w raporcie, która powoduje, że Kanban jako metoda pracy ma 5% udział w wynikach, natomiast jako technika sięga już 61%..

    Pisałaś na początku, w temacie DevOps „(…)prowadzenie inicjatyw devopsowych(…)okazało się, że tych danych w raporcie już nie ma”
    Z tego co ja widzę jest sporo danych o DevOps w samym raporcie i na ich stronie: https://explore.versionone.com/state-of-agile/introducing-the-13th-annual-state-of-agile-report
    Pozwolę sobie zacytować np.:

    „It’s hard to believe just a few years ago DevOps was not prominently featured, yet this year’s report states that 73 percent of respondents are either planning a DevOps initiative or have one currently underway.”

    „DevOps is a higher organizational priority – The need to understand and improve DevOps continues to rise as a priority for organizations — with 90 percent of respondents citing it as important. The report also showed a 27 percent increase from last year in respondents who think DevOps transformation is very important.”

    „End-to-end traceability is key to improving DevOps practices – A total of 38 percent of respondents identified end-to-end traceability from business, through development, test and deployment as the most valuable capability for DevOps improvement.”
    Chyba, że źle cię zrozumiałem i chodziło Ci o jakąś szczegółową metrykę dot. DevOps, której może zabrakło.

    • Faktycznie Krzysiek, masz rację! Zawsze porównuję poprzedni raport z aktualnym i niestety widzę, że Version One co rusz zmienia układ raportu, co niestety mi znów nie pomogło. W poprzednim raporcie Narzędzia Agile były na ostatniej stronie, więc trochę na wyrost założyłam, że i w obecnym dalej nic nie ma, a tu ups! Devops jest na samym końcu, a nie na początku jak dwa lata temu.


Pozostaw odpowiedź Krzysiek Serkies Anuluj pisanie odpowiedzi

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *

*

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.

Ta strona używa Cookies, korzystając z niej wyrażasz zgodę na używanie ciasteczek zgodnie z ustawieniami przeglądarki. Nasza Polityka Prywatności
Akceptuję, bo lubię Was czytać.
x