Jiro śni o sushi – ucz się od mistrza

Sushi z restauracji Jiro Nie każdy jest fanem sushi, ale warto obejrzeć film dokumentalny “Jiro śni o sushi” (Jiro Dreams of Sushi), by zaczerpnąć inspiracji na temat tego, jaka może być granica oddania swojej profesji, jak w niektórych branżach definiowane jest mistrzostwo. Film opowiada o Jiro Ono, mistrzu sushi w najmniejszej restauracji świata, która otrzymała 3 gwiazdki Michelina. Jiro (obecnie 89 lat) jest autorytetem w dziedzinie przygotowywania sushi, nauczycielem dla szerokiego grona i jest nadal aktywny, jako prowadzący swoją restaurację, znajdującą się w podziemiach stacji metra w Tokyo. W trakcie filmu możemy poznać historię Jiro, jego drogę do mistrzostwa, ale także szczegóły zaplecza jego restauracji – proces zakupu produktów, drogę rozwoju jego uczniów, cały proces przygotowania posiłku dla gości.

W artykule nie chcę zbyt długo rozpisywać się na temat filmu, ale wybrałem z niego cytaty, które rezonowały we mnie osobiście w kontekście agile, Scruma, roli Scrum Mastera czy Agile Coacha. I poniżej cytatów dzielę się z Wami pytaniami, jakie mi się nasunęły.

“poświęć się pracy bez reszty, całe życie doskonal swoje umiejętności”

“o sukcesie decyduje wysiłek i codzienna praktyka”

“[danie] ma być lepsze niż poprzednio, zawsze próbuję przed podaniem”

“[Jiro] wyznacza standardy samodyscypliny, wiecznie coś poprawia”

“[uczeń:] dobre rady to za mało, ciągle muszę ćwiczyć”

Jak doskonalę swoje umiejętności?

Jak ćwiczę się w swoim rzemiośle?

Czy myślę o tym, by następnym razem wykonać swoją pracę jeszcze lepiej?

“istotą sushi jest prostota, minimalizm”

Czy w swojej pracy myślę o prostocie?

Czy maksymalizuję pracę niewykonaną, jak mówi to jedna z zasad Manifestu Agile?

“5 cech dobrego szefa kuchni:

bardzo poważnie traktuje swoją pracę,

nieustannie doskonali swoją technikę,

dba o czystość restauracji,

jest niecierpliwy i nieustępliwy,

i łącząca wszystkie powyższe cechy pasja”

Czy jako Scrum Master spełniałbym cechy “dobrego szefa kuchni”?

Czy współpracownicy widzą, że poważnie traktuję swoje zadania?

Czy powiedzieliby o mnie, że jestem pasjonatem w pracy?

“shokunin to rzemieślnicy, którzy pracują bez wytchnienia cały dzień, cały dzień powtarzają tą samą czynność. Po prostu pracują, nie starają się być wyjątkowi”

Czy podchodzę do swojej pracy bez narzekania, czy oddaję się jej?

Czy nie wpadam w pułapkę chęci bycia wyjątkowym?

“wszystko, czego chcemy to bezustannie się doskonalić, wyznaczamy sobie kolejne cele, próbujemy się dostać na szczyt, tylko nikt nie wie gdzie jest ten szczyt”

Jak dążę do osiągnięcia kolejnych celów?

Jak staram się wzbić na szczyty swojego samodoskonalenia?

Zachęcam każdego do obejrzenia tego dokumentu, jest do wyszukania w sieci lub możliwy do kupienia na DVD.

Dziękuję Adamowi za pokierowanie mnie po raz pierwszy do tego filmu.

Źródło zdjęcia – https://trendyintokyo.files.wordpress.com/2013/10/sukiyabashi-jiro-lean-tuna.jpg

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *

*

Ta strona używa Cookies. Korzystając ze strony wyrażasz zgodę na używanie ciasteczek zgodnie z aktualnymi ustawieniami przeglądarki.
Akceptuję, bo lubię Was czytać.
x