Agilia2014 – podsumowanie pierwszego dnia

logo-agiliaPrzedstawiciel redakcji agile247 bierze właśnie udział w konferencji Agilia2014 w Brnie, a ponieważ konferencja ta ma niezwykle bogaty program, postanowił przesyłać na bieżąco najciekawsze informacje i obserwacje. Zapraszamy zatem poniżej na podsumowanie pierwszego dnia.

Konferencję otworzył keynotem Dave Snowden, twórca frameworka Cynefin. Dave w swojej prezentacji odwołał się do wiedzy o ludzkich zachowaniach uzyskanej dzięki badaniom naukowym i zmapował w zgrabny sposób wiedzę teoretyczną z konkretnymi zachowaniami, jakie możemy zaobserwować w projektach. Misją Dave’a jest zachęcenie ludzi z IT do porzucenia modeli porównujących rozwój oprogramowania do przemysłu i fabryki, a zamiast tego do wzorowania się na modelach, jakie zna ekologia. Traktowanie rozwoju oprogramowania jak procesu produkcyjnego zawęża myślenie ludzi i wpycha w założenie konieczności przewidywania dużej liczby informacji z góry i przyjmowania ograniczających założeń.

Konferencja Agilia 2014Snowden przywołał m.in. termin egzaptacja (preadaptacja) jako zjawiska ważniejszego niż sama adaptacja i zachęcał do tego, by eksperymentować z systemem, który tworzymy w taki sposób, jak natura ewoluuje (np. jako efekt uboczny albo wykorzystanie przez użytkowników funkcji w sposób niezamierzony przez twórcę systemu). Porówywał system IT i użytkowników jak dwa byty, które koewoluują wzajemnie: użytkownik dopasowuje się do systemu, a system rozwija się zgodnie z kolejnymi potrzebami, ale gdy tylko taka ewolucja się zaczyna, nie można jej już cofnąć.  Przywołana została też pierwotna cecha ludzkiego mózgu – fakt, że lepiej pamiętamy historie, niż konkretne dane albo dokumenty. Między innymi z tego powodu Dave promuje ideę zbierania jako feedbacku mikro-narracji (krótkich historii, jakie opowiedzielibyśmy znajomemu przy kawie), a nie w postaci wypełniania rozległych formularzy ankietowych. Osoby często wypełniające ankietę wiedzą, jakich wyników twórca ankiety się spodziewa i, w zależności od nastroju, wypełniają ankietę zgodnie z intencją, albo na jej przekór, zafałszowując tym samym wyniki. Dodatkowo interpretując wyniki ankiet, zawsze doszukujemy się w nich tego, czego się spodziewaliśmy. W swojej prezentacji Dave zaprezentował też framework Cynefin (sam framework zostanie opisany w osobnym artykule).

Wykorzystując te pojęcia, które wymienione zostały do tej pory, Snowden zachęca do realizowania działań w ramach pre-scruma – prowadzenie równolegle eksperymentów w bezpiecznym środowisku, tworzenie prototypów odpowiadających na potrzeby wyrażone w mikronarracjach użytkowników. Każdy toczony eksperyment powinien być oparty na spójnej hipotezie (nie musimy dociekać, czy hipoteza jest prawidłowa, wystarczy, że zgadzamy się, że jest spójna, nawet jeśli nie wierzymy, że się potwierdzi), powinien być realizowany w bezpiecznym środowisku (safe-to-fail) i być mały. Z toczących się równolegle eksperymentów tworzymy portfel, który powinien zawierać:

  • kilka tzw. naiwnych propozycji, czyli stworzonych przez ekspertów z kompletnie innych dziedzin,
  • kilka propozycji o wysokim ryzyku, ale też wysokim zwrocie z inwestycji,
  • kilka propozycji sprzecznych ze sobą.

Agile, zdaniem Dave’a, zamiast tylko odpowiadać na wyrażone przez Product Ownera zebrane potrzeby, powinien mocniej wykorzystywać domenę skomplikowanej rzeczywistości i częściej wykorzystywać eksperymenty do koewolucji systemów i użytkowników.

Kolejną prezentacją godną wymienienia była sesja Andersa Olesena na temat Beyond Budgeting. Już na samym początku Anders przekazał swoją zasadniczą myśl: „ludzie odpowiedzialni za finanse w większości firm powiedzą Wam, że nie da się prowadzić firmy bez rocznych sztywnych budżetów”, którą cały nurt BB i konkretne przykłady firm funkcjonujących bez budżetowania negowały. Beyond Budgeting przekreśla budżetowanie jako proces zbyt wolny jak na potrzeby większości rynków, zbyt kosztowny i dodający mało wartości. Dwie trzecie firm w przytaczanym przez Andersa badaniu stwierdzało, że w ich przypadku budżet po pół roku jest kompletnie bezużyteczny. Budżetowanie najczęściej jest też zbyt sztywne i nieelastyczne – oderwane od zmieniającej się strategii i napędzające niepożądane zachowania (zbędne wydatki, ukrywanie środków w pozycjach budżetowych, rozdmuchiwanie kosztów). Jako alternatywę do tradycyjnego budżetowania nurt Beyond Budgeting proponuje odseparowanie celów, prognozowania i alokacji zasobów. Cele powinny być ambitne i wyrażające jak najbardziej holistycznie to, do czego cała firma powinna dążyć (idealnie – jeden KPI pokazujący oczekiwany kierunek działania), prognozy powinny zatrzymywać się na pewnym poziomie ogólności, a alokacja zasobów odbywać się dynamicznie zgodnie z potrzebami, a nie według rocznie ustalonego rozdzielnika.

Na koniec prezentacji przedstawiony został szereg firm, które zorganizowane są zgodnie z nurtem Beyond Budgeting: bank Handelsbanken, firma produkcyjna Alfa Laval czy producent pomidorów Morning Star. Więcej szczegółów na temat tej interesującej koncepcji również zaprezentujemy niedługo na łamach portalu.

Prezentacja Path to Agility na konferencji Agilia2014

Prezentacja Path to Agility

Trzecią prezentacją godną zapamiętania i wyróżnienia była historia opowiedziana przez Francesco Degrassi (Building software that matters). Przedstawiona została historia kooperacji między dostawcą oprogramowania i dużą korporacją, gdzie dostawca działał zgodnie z wszystkimi praktykami agilowymi, ale mimo to pozostawał niedosyt we współpracy. Klient dostawał to, co zamawiał, ale nie był zadowolony. Francesco wymienił szereg prób zbliżenia się do klienta, wśród których szczególnie warta wspomnienia jest próba obejścia polityki wdrożeniowej u klienta (5 wdrożeń na rok). Dostawca stosował Continuous Delivery, ale nie był w stanie pokazać korzyści wynikających z tego na środowisku produkcyjnym, ponieważ sztywny proces wdrożeniowy spowalniał wszystkie pozytywne efekty. Jakiekolwiek próby wpłynięcia wprost na osoby odpowiedzialne za release management nigdy się nie powiodły, ale udało się sprytnie obejść problem – zaczęto wdrażać w sposób ciągły na środowiska testowe przedprodukcyjne i przeprowadzać na nich sprint review z klientem. Przedstawiciele klienta, widząc poprawnie działające oprogramowanie, które nie generowało przychodu tylko dlatego, że tak ustawione były procesy firmowe, szybko sami zaczęli być adwokatami zmian i prób obejścia cyklu releasowego. W niektórych przypadkach doprowadzali do wyjątku w procesie, w innych zaczynali korzystać z systemu, gdy jeszcze był na etapie przedprodukcyjnym. Generalizując, Francesco w kilku konkretnych przykładach pokazał, jak istotne jest angażowanie osób decyzyjnych, osób, którym zależy na wyprodukowaniu systemu, poprzez pokazywanie im produktu gotowego i wskazywanie im przeszkód, jakie spowalniają zespół w kreowaniu wartości. Taki mechanizm możliwy jest również wtedy, gdy zespół znajduje się po stronie dostawcy.

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *

*

Ta strona używa Cookies. Korzystając ze strony wyrażasz zgodę na używanie ciasteczek zgodnie z aktualnymi ustawieniami przeglądarki.
Akceptuję, bo lubię Was czytać.
x